Drijft door het raam heel duidelijk aan te geven, dat het volgend seizoen splitboardová lange tijd geleden hier, en het is tijd om een beetje klimschoenen te veranderen neohrabanější, maar het zateplenější snowborďácký sněhule, pick-up van de gerepareerde tracks, vyhrabat lavinový nádobíčko een poštelovat Split. Voordat dit alles ik doe, Maar ik zal proberen om een van de laatste gebeurtenissen van vorig seizoen herinneren, Ik denk dat een beetje přehrabávání nog in het geheugen, dus heb een leuke tijd het lezen van deze nieuwsbrief, en misschien wel de inspiratie voor een van uw reizen…

Voor een keer heb ik toegevoegd aan ledolezecký pair aanval - de klaagzang van David, die onlangs terugkeerde uit de campagne úspěšnýho skostkej Ben Nevis, (daarvan kan počíst hier) – Zou kunnen hebben me gewaarschuwd. Het plan was om te beklimmen bůhvíkudy The North Face Similaun Otztálkách af te gaan en dan terug naar Martin-Busch Huet….

Op vrijdagavond komen we bij de parkeerplaats in Vent en het oplossen van de gebruikelijke dilemma of te slapen of ga naar chat. Ondanks waarschuwingen Cottagers, 'S nachts gaan we, omdat de weg is gevaarlijk, we besluiten om te gaan – lawine situatie is nog steeds goed, Maar het weekend is het corrupte, dus niet om tijd te verspillen…Op de weg te overtreffen verschillende chat lavinišť (reizen moeten worden na een lange regen hoofd open op het feit). Op een punt van vymrzlých doorkruist het op mijn gespleten langzaam wegglijden ergens in de vallei achter het geluid van de rivier…geen andere keuze dan de bijl hack en een onpopulaire operatie nandavání stijgijzers in het kader van de bindende (u wilt libellen van Sparks!). De gigantische en blijkbaar drukke Martin-Busch Huet vyfluslí krijgen we een totaal van ongeveer een in de ochtend, na snelle droging dingen zo snel worden verspreid en passen in prázdnýho studenýho winterraumu. Om acht uur in de ochtend verdrijven ons uit de kooien logger "charmeur", buiten de mist en sneeuw is vliegen. Toen we opstonden, vyrážíme obhlédnout Similaun. Het weer eindelijk umoudřilo, in de azuurblauwe mantel Otztálky gezichten monumentale, maar de totale vriendelijk. Stoupáme is een obcházíme séraky ledovci, toen we vier uur van de North Star hebben lijkt Similaun.

Het is heel verloren in de tijd en kijk zo vriendelijk aan alle - het is duidelijk, dat we vandaag niet zouden geven haar. Het is dus voldoende ogen iets naar links, waar de glinsterende vlakte staat een enorme dia Hintere Schwaerze Nordwand (5O ° ledofirn, 3624m, 250 klimmen meter). Het doel is besloten. Na een uur na het begin hebben we, nandaváme zetels, ski-reizen en splitst terug, waargenomen in de muur gevechten duo, die wilden eerst solo, dan zeker.

Het blijkt, dat de muur is heel vymrzlá, Ik ben zo blij voor haar aanval een speld, turisťák terwijl ik meestal lukt om een paar proef hack. Ik begin te vermoeden, katten in het toeristische club winkel is niet precies de juiste. Na enkele tientallen meters van mij een kat toegestaan onopgemerkt, valt af en roll uit een paar meter naar beneden… Aangezien ik geschroefd, Ik heb met David bellen, dat de kat naar beneden en lenen me twee ledošrouby om uit te rusten tijdens nandavání. Klim op, Ik weet alleen over een trager tempo - zachte schoenen en toeristische katten zijn niet de juiste apparatuur om het ijs voor de punten te beklimmen (zelfs als "slechts" 50 °) - De mens is maar al te vaak struikelen en podjíždí, dus blijf hangen op slechts een útočňáku.

Ik bleef er naar, maar beter dan die van de omringende čehún tweeën, het ijs sloeg zijn snavel zelfgemaakte gelast aan de buis, de poten van de katten in 1920…. in plaats daarvan, zou ik ook graag te verpanden, en misschien zelfs verpakt. Boven onze hoofden een paar keer afgerond naar een helikopter patrouilleren in de berg en naar ons te kijken argwanend van de hiel (op dit moment van de dag moesten we er om op te treden als een mooie bos van exotische) uiteindelijk kalmeert en laat. Door verder te gaan zonder een touw Ik ben ongeveer even snel als de naburige Deuce, dolejzám dia's op de top van een paar rusten in aandraaien van de schroeven op de all-out hoog, stijgijzers, kalf om bezield. Meer voor mij dan liggend in de sneeuw en het verzamelen van power aan het Congres, Elf te veroveren, terwijl nedalekýho vrcholovýho Kruis, die voor mij op dit moment, volledig buiten het bereik…

Congres van de normale middelen van de uitgang - skialpovou route is heel beroemde affaire, men zou bijna zeggen, maar het is de moeite waard . We genieten van de Great Plains, zachvíli nemen we de, Nu blijft het genieten, 's Ochtends hebben we 4 uur opgepakt. Dit deel is geweldig. Uiteindelijk geen andere keuze dan de onaangename traverse terug te overwinnen naar de hut.

Het diner wordt geserveerd bij de Koninklijke delen van stoofpot Radler en de tevredenheid missen we niets.

Op zondag word ik wakker in de stromende regen. Gevolgd door een afdaling in de vallei en terug te keren naar Praag…

Doe mee aan de forumdiscussie op deze post